Saga Samfés

Saga Samfés

Samfés eru frjáls félagasamtök félagsmiðstöðva á Íslandi. Samfés var stofnað að Fríkirkjuvegi 11 í Reykjavík þann 9. desember árið 1985. Stofnaðilar voru ellefu félagsmiðstöðvar á höfuðborgarsvæðinu og í nágrenni Reykjavíkur. Á stofnfundinum voru sett niður skýr markmið með samtökunum og samþykkt lög en ákveðið var í byrjun að hafa þau ekki lengri en eina blaðsíðu.

Hérna er hægt að sjá samantekt úr sögu Samfés frá 1985-2015.

 

Markmið Samfés

Að auka samskipti og samvinnu félagsmiðstöðva og efna til verkefna á innlendum og erlendum vettvangi.
Að stuðla að eflingu fagmenntunar starfsfólks á frístundasviði með ráðstefnum og námskeiðum.
Að koma á framfæri upplýsingum um starf félagsmiðstöðva og undirstrika vægi þeirra í nútíma samfélagi.
Að hafa áhrif á umræðu, hugmyndir og löggjöf um æskulýðsmál á Íslandi.
Skilgreining á félagsmiðstöð

Félagsmiðstöð, eins og við þekkjum hana í dag, er afdrep þar sem unglingar á aldrinum 13-16 ára geta varið frítíma sínum án áfengis og vímuefna. Samfés er einnig opið fyrir ungmennahús sem þjóna aldurshópnum 16-25 ára hvort sem þau eru rekin af sveitafélögum eða öðrum aðilum. Hlutverk félagsmiðstöðva er að stuðla að jákvæðum þroska unglinga og gera þau sjálfstæðari, bæði í verki og félagslegum samskiptum og gera þau hæfari til að takast á við lífið.

 

 

Saga félagsmiðstöðva á Íslandi

Í kringum 1955 fer mönnum að verða ljóst að einhverskonar afdrep fyrir unglinga vantaði. Í kjölfarið var Æskulýðsráð Reykjavíkur stofnað árið 1956 og útfrá því Tómstundarheimilið við Lindargötu sama ár. Starfsemin sem þar fór fram má líkja við það starf sem fram fer í félagsmiðstöðvum í dag. Þar var það þó aðeins starfandi til ársins 1964 eða þar til það flutti að Fríkirkjuvegi 11 þar sem það starfaði í kjallara hússins til ársins 1971. Árið 1962 stofnuðu Siglfirðingar æskulýðsheimili þar í bæ sem gegndi svipuðu hlutverki og félagsmiðstöð gerir í dag. Tónabær hóf síðan starfsemi sína árið 1969, Æskulýðsheimilið að Flatahrauni í Hafnarfirði var einnig sett á laggirnar sama ár. Árið 1972 stofnuðu Akureyringar Dynheima, 1974 tók Fellahellir til starfa, 1975 hóf félagsmiðstöð Selfyssinga starfssemi sína og uppúr því byrjar blómaskeið félagsmiðstöðvanna þar sem þær spruttu upp hver á fætur annarri t.d. í Keflavík, Garðabæ, Vestmannaeyjum og á Sauðárkróki.

Í dag geta félagsmiðstöðvar verið nokkuð breytilegar að stærð og gerð og með ólíkum áherslum. Í starfi þeirra eru þó nokkrir þættir sameiginlegir. Þeir eru í grófum dráttum:

Viðurkennt tómstundastarf
Forvarnir
Fræðsla
Örvun félagsþroska og jákvæðra samskipta
Þó svo að fyrstu félagsmiðstöðvarnar hafi ekki komið til sögunnar fyrr en á sjöunda áratugnum ber að hafa í huga að ungmennafélögin í landinu sinntu merkilegu ungmenna-, æskulýðs- og menningarstarfi auk auðvitað íþróttanna áður en til sérstakra félagsmiðstöðva kom. Má segja að ungmennafélögin hafi verið undanfarar félagsmiðstöðva á Íslandi með íþróttir, leiklist, ræðumennsku og samkomur af ýmsu tagi sem afþreyingu fyrir jafnt unga sem aldna.

Facebook Twitter Google+ Pinterest
×

Log in